Doorgaan naar hoofdcontent

Lolliepop - Marion Pauw

Titel: Lolliepop
Auteur:Marion pauw
ISBN:9789085161462
 © 2009

Volg dit boekje op BookCrossing.




 

In uitgave van Literaire Juweeltjes door Uitgeverij B for Books, Naarden, een reeks om de ont-lezing tegen te gaan met goed toegankelijke teksten in een mooi vormgegeven boekje. 

"Wacht niet todat gij een been gebroken hebt, om een reden tot lezen te hebben".




--------------------------------------------------------------------------------------------

Dit kleine boekje, om lekker even tussendoor te lezen, was niet helemaal mijn stijl. Het is met humor geschreven, maar er vlogen nogal wat lichaamsdelen in het rond, en er werd ook aardig wat gescholden. Dat is dan eigenlijk het enige wat me niet lag. De spanning in het verhaal is goed opgebouwd en de karakters zijn ook goed neergezet. Er was niet echt een verrassend einde maar zeker een mooie afronding van het geheel.

Al met al een boekje dat een plaats verdiend in deze serie om de ont-lezing tegen te gaan. Ik denk dat het bij de jeugd die de literatuur links laat liggen zeker in de smaak zou kunnen vallen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…