Doorgaan naar hoofdcontent

Grensgebied - Thomas Kanger

Titel: Grensgebied
Auteur: Thomas Kanger
Oorspronkelijke titel: Gränslandet
ISBN: 978 90 443 2142 5
 © 2008 The House of Books

Volg de reis van dit boek op BookCrossing.




Aanrader!


Flaptekst:

Op een ochtend lijkt het leven plotseling ondraaglijk voor de Zweedse inspecteur Elina Wiik en ze neemt een snelle, intuïtieve beslissing om alles achter zich te laten. Haar reis voert haar naar Italië, waar ze zich overgeeft aan blinde hartstocht. Maar haar minnaar heeft een verleden vol duistere geheimen. Wanneer hij vermoord wordt aangetroffen, wordt Elina meegesleurd in een maalstroom van vreemde gebeurtenissen. Haar furieuze zoektocht naar de dader leidt haar naar het Grensgebied, waar waarheid en fictie een identieke tweeling zijn. Tegen het decor van de harde realiteit van de verwoeste naoorlogse Kroatische maatschappij, moet Elina het tot dusver grootste raadsel van haar leven oplossen… 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Deze thriller hij mij enorm geboeid. Het valt me op dat de scandinavische thrillers me veel meer liggen in vertelstijl en sfeerbepaling dan bijvoorbeeld de amerikaanse varianten. De britse detectives liggen er een beetje tussenin. 

De titel van dit boek zegt eigenlijk al precies waar het verhaal om draait. Elina Wiik komt in een grensgebeid terecht. Zowel in de vorm van een daadwerkelijk grensgebied tussen landen, als in een grensgebied op psychologisch niveau. Wat is waarheid en wat niet, wie is te vertrouwen, en wat geloof je zelf.

Wanneer Elina besluit Zweden te verlaten om zichzelf te hervinden komt ze in Italië terecht, in Monte Angelo. Daar ontmoet ze Alex met wie ze in een hartstochtelijke affaire beland. Ze weet niets van hem, enkel dat ze bij hem wil zijn. Wanneer hij vermoord wordt aangetroffen is ze vastbesloten zijn moordenaar te vinden. Vooral wanneer blijkt dat Elina zwanger is geworden en haar dochtertje op zal groeien zonder vader. Eilna wil haar dochter later kunnen vertellen wie haar vader was. Ze reist uiteindelijk af naar Krajina, een grensgebied tussen Kroatië en Servië. Daar komt, met heel veel moeite en wantrouwen, de waarheid van Alex' verleden boven water. In het grensgebied komt ze erachter wat voor schade de oorlog in het voormalig Joegoslavië heeft achtegelaten. Fysieke sporen die in het landschap zijn te vinden, maar ook zeker de mentale sporen bij de overlevenden. De littekens en gaten die in de harten en zielen van de mensen zijn achtergebleven zijn hartverscheurend. Zo ook bij haar geliefde Alex en zijn moordenaar. Het is tekenend hoe onmogelijk het lijkt je verleden te ontvluchten. 

Ze volgt de sporen in Italië naar Kroatië en uiteindelijk onverwacht ook in Zweden. Elina ontdekt zo de waarheid. Ze is vol van verdriet, maar ook opgelucht. Ze kent de waarheid. Ze heeft de hel op de Engelenberg gezien, zowel in Italië, als in Kroatië en zelfs Zweden. De cirkel is gebroken doch weer rond. Haar illustere geliefde Alex, heeft een naam gekregen en een geschiedenis, welke ze aan haar dochter kan vertellen.

Het boek is prettig geschreven. De karakters zijn geloofwaardig opgebouwd en zijn goed te volgen. Alex blijft lang een mysterieuze man, wat ook de leidraad is in dit verhaal. Het verleden dat tot zijn moord heeft geleid, is het mysterie dat opgelost moeten worden. Eline Wiik komt in het begin duidelijk over als een op dat moment gekwetste vrouw met grote twijfels over haar toekomst, een beetje verloren. Na de moord op Alex bijt ze zich vast zoals een goede inspecteur betaamt, al is haar zoektocht ditmaal zeer persoonlijk. De mensen die ze gedurende haar toekomst ontmoet ontwikkelen zich ook naarmate hun contact aanhoudt. De spanning is goed opgebouwd en blijft tot op het einde aanwezig. De verweving van de geschiedenis van de oorlog in Joegoslavië, de slavische mythologie, de drie Engelenbergen, en het fictieve verhaal in dit boek, zit prima in elkaar. 

Ik heb het boek met genoegen uitgelezen. Ik ben benieuwd naar meer van deze schrijver aangezien dit boek het vijfde (losstaande) boek is in een serie met Elina Wiik als hoofdpersoon.  

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…