Doorgaan naar hoofdcontent

Zoen - Adriaan van Dis



Titel: Zoen
Auteur: Adriaan van Dis
ISBN 90 290 3712 1
©1987 Meulenhoff

Volg de reis van dit boekje op BookCrossing.




Een miniboekje om zo even snel te lezen. Het stond al lange tijd in mijn kast en ik weet niet eens meer waar het vandaan is gekomen.


Dit kleine stukje schrijven kom me niet boeien. Als het een langer verhaal was geweest had ik het waarschijnlijk opgegeven. Ik vond het veel te lastig om me in de hoofdpersoon te kunnen verplaatsen. Zilver is een jongen die in dit boekje van kind tot puber groeit. De beschrijving van zijn opgroeien tot onzekere puber - met bijbehorende vieze blaadjes, seksuele fantasieën & handelingen, opkomende puisten, én obsessie met moeders - vond ik gewoonweg niet prettig om te lezen. Verder lag het taalgebruik me niet zo. Er staat echter wel een heel mooie zin in die me aansprak; "Vroeger is verdord, er groeit een man in Zilver". Dat is een poëtische zin. Mooi, zuiver, en dromerig.


Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

The hurt

the fire, the burn
the scars you left on my heart
unable to turn away from the truth
the hurt

let me run, set me free
I'm dying here
not being the one you hoped me to be

I fear so I flee
see me failing, falling
braised knees & scraped knuckles

Not so pretty now, or am I?