Doorgaan naar hoofdcontent

Luchtjes


   Vandaag realiseerde ik me hoeveel verschillende luchtjes zo op één dag mijn neus bereiken. Meestal ben je je er niet eens van bewust dat je van alles ruikt, maar probeer je daar maar eens van bewust te worden. Het zal je verbazen wat je eigenlijk allemaal op een dag met alleen al je neus krijgt te verwerken aan prikkels.

   Voor het gemak kijk ik even naar de luchtjes waar ik zelf onderscheid in kan maken.
   Allereerst de luchtjes waarvan ik ga watertanden. Je kent ze vast wel; de warme broodjes-lucht, de versgebakken kroket-lucht, de appeltaart-lucht, en de warme chocolademelk met rum-lucht. Dit soort luchtjes noem ik de "lekkere luchtjes". 
   Dan de luchtjes waar ik mijn neus liever niet aan blootstel maar wat soms niet voorkomen kan worden. Zo is er de poep-aan-je-schoen-lucht, de parfumwinkel-in-kwadraat-lucht die voorbijwandeld, de zweetvoeten-lucht, en de rotte vis-lucht. Dit soort luchtjes vallen in de categorie "vieze luchtjes" of soms eigenlijk meer "walg luchtjes", dit zijn tegelijkertijd de luchtjes waar je best wel eens boos van kunt worden.
   Daarnaast zijn er de luchtjes waar ik gewoonweg blij van word, die me een goed gevoel geven. De kersenbloesem-lucht, versgemaaid gras-lucht, openhaard-lucht in de winter en de zilte zee-lucht. Deze luchtjes noem ik maar heel kinderlijk de "blije luchtjes".
   Nog weer een ander soort luchtjes zijn die waar ik eigenlijk een beetje verdrietig van word. Dat zijn luchtjes die heel sterk verband houden met een soort nostalgische hang naar dat wat er niet meer is. Heel specifiek bijvoorbeeld het zachte luchtje van een Maja-zeepje, het VIF-chocoladepudding-luchtje, het straalkachel-luchtje van op de douche gecombineerd met het ijskoude winter-luchtje buiten, en het olieverf-luchtje op een atelier. Heel simpelweg noem ik ze maar "melancholie luchtjes".
   Tot slot markeer ik dan nog even de voor mij onbekende luchtjes. Dat zijn de luchtjes die ook je neus binnen komen maar die je nog niet echt hebt kunnen plaatsen. Je hebt er nog geen geschiedenis mee. Het zijn geen luchtjes waar je brein al direct een associatie mee kan maken. Deze luchtjes moeten daarom nog eens geroken worden, soms meer dan één keer voor je ze in één van de vier bovenstaande categorieën kunt plaatsen. Daarom noem ik ze de "nog-nader-te-bepalen luchtjes".

   Al deze luchtjes zijn overal rondom ons te ruiken. Vaak zijn we echter zo druk bezig met al onze andere zintuigen dat de luchtjes het onderspit delven. Enkel die héél vieze en de héél lekkere luchtjes komen er dan nog bovenuit. Dat is jammer. Want al die luchtjes die je dan mist, omdat ze als het ware het ene neusgat in en het andere weer uitgaan, je heel veel kunnen vertellen over jezelf en de wereld om je heen. Die luchtjes geven je bergen met informatie.

   Naast alle andere zintuigelijke waarnemingen probeer ik ook de luchtjes te ontwaren op allerlei mogelijke momenten. Ik wil ervaren wat die luchtjes met mij doen. Ze horen er allemaal bij, zowel de luchtjes vanuit het hier en nu, de luchtjes als sporen uit het verleden, én de luchtjes die gelinkt gaan worden aan mogelijke nieuwe herinneringen. De overkoepelende categorie waarin alle luchtjes dan geschaard kunnen worden noem ik de "levens luchtjes".

   Nu je dit allemaal gelezen hebt, wil ik je vragen om stil te staan bij de luchtjes in jouw leven. Al die luchtjes die gekoppeld zijn aan gevoelens. Luchtjes waar je je bewust van bent, maar ook de onbewust-ervaarde luchtjes. Zou je willen leven zonder luchtjes? Zonder herinneringen aan luchtjes? 
   Ik zou dat niet willen. Al zijn er luchtjes die ik niet kan luchten of zien (dat laatste heel letterlijk), ik zou ze toch niet willen missen omdat ik ook zeker al die andere luchtjes voor geen goud zou willen missen. Luchtjes zijn heel primair in het aanraken van gevoelens. Baby's herkennen ook hun moeder aan het eigen luchtje van de moeder. Dat zijn zulke subtiele luchtjes maar zo ontzettend waardevol. Al die luchtjes die ik heb geroken maken mij tot wie ik nu ben. Misschien ben ik wel een luchtjesfan.

   Maar goed, om een lang verhaal kort te maken; steek je neus eens wat bewuster in de wereld om je heen. Niet zozeer in andersmans zaken maar in de lucht om je heen. Besef je dat het zinnetje "daar zit een luchtje aan" in dit geval ook een heel andere betekenis kan krijgen. Overal zitten namelijk luchtjes aan en die hoeven niet te stinken. En stuk voor stuk zijn al die luchtjes, zelfs de stinkende, waardevol.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Boeklancering 23x Zwart Licht

Over een maandje zal de verhalenbundel 23x Zwart Licht gelanceerd worden. Ik ben trots dat voor de derde maal een verhaal van mij gepubliceerd wordt via Godijn Publishing.

Mijn verhaal heet 'Engelenstem'. Een klein voorproefje om jullie interesse te wekken:


"Blanco. Ze staarde wezenloos voor zich uit. Alles was blanco. Ze had het gevoel niet echt te zijn. Even deed ze haar ogen dicht en probeerde ze zich te concentreren op haar lichaam. Ze werd zich gewaar van haar hartslag en ademhaling; ze moest wel echt zijn. Ze opende haar ogen en keek omhoog naar de strakblauwe lucht, die leek ook echt. Ze richtte haar blik vooruit en zag de zee. Het wateroppervlak was rustig, de golven kabbelden. In de verte voer een vrachtschip waarvan het leek alsof hij stillag. Ze werd zich ervan bewust dat ze in de vloedlijn stond en dat haar sneakers nat waren geworden, toch bleef ze staan. In haar rechterhand hield ze iets vast: een scherp toelopende metalen pin. Het zat onder het bloed, net als…

How far would you go

how far would you walk with me my friend
all the way through the swamp of sadness
where despair seeps into your veins
leaving your limbs as heavy as stone
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way over the mountains of dread
where the fear claws at your feet
and the paths are as treacherous as thieves
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
all the way through the valley of pain
where the roads are as sharp as razors
and the rivers run with blood
how far would you walk with me my friend
how far would you walk with me my friend
All the way to the ends of the earth
where the emptiness is as vast
as the hole in my heart
how far would you walk with me my friend
how far would you go

Dagvlinder

In het gras zittend, staarde ik naar het water in de grote vijver. Het was een prachtige, warme voorjaarsdag en daardoor druk in het park. 'Papa, kijk nou!' Met een pruillip stond ze ineens voor me, mijn kleine engel. Haar armpjes over elkaar heengeslagen. Ongewild moest ik er om lachen, wat natuurlijk als olie op het vuur was. 'Jij bent stom!' riep ze boos, waarna ze haar tong naar me uitstak. Ze wilde zich omdraaien en weglopen, maar voor ze de kans kreeg had ik haar al opgetild en zwaaide ik haar de lucht in. Onmiddellijk schaterde ze het uit, een geluid waar ik geen genoeg van kon krijgen. Toen ik haar weer op de grond zette, vloog ze me om de nek waardoor we allebei achterover in het gras vielen. Ik deed mijn best om serieus te kijken en zei: 'Daar staat de kieteldood op, jongedame.' Emmi begon opnieuw te schateren, al voordat ik haar kietelde.
Niet lang daarna zijn we op Emmi's verjaardag naar Burgers' Zoo geweest. Afgelopen jaren was het begin me…