Doorgaan naar hoofdcontent

Luchtjes


   Vandaag realiseerde ik me hoeveel verschillende luchtjes zo op één dag mijn neus bereiken. Meestal ben je je er niet eens van bewust dat je van alles ruikt, maar probeer je daar maar eens van bewust te worden. Het zal je verbazen wat je eigenlijk allemaal op een dag met alleen al je neus krijgt te verwerken aan prikkels.

   Voor het gemak kijk ik even naar de luchtjes waar ik zelf onderscheid in kan maken.
   Allereerst de luchtjes waarvan ik ga watertanden. Je kent ze vast wel; de warme broodjes-lucht, de versgebakken kroket-lucht, de appeltaart-lucht, en de warme chocolademelk met rum-lucht. Dit soort luchtjes noem ik de "lekkere luchtjes". 
   Dan de luchtjes waar ik mijn neus liever niet aan blootstel maar wat soms niet voorkomen kan worden. Zo is er de poep-aan-je-schoen-lucht, de parfumwinkel-in-kwadraat-lucht die voorbijwandeld, de zweetvoeten-lucht, en de rotte vis-lucht. Dit soort luchtjes vallen in de categorie "vieze luchtjes" of soms eigenlijk meer "walg luchtjes", dit zijn tegelijkertijd de luchtjes waar je best wel eens boos van kunt worden.
   Daarnaast zijn er de luchtjes waar ik gewoonweg blij van word, die me een goed gevoel geven. De kersenbloesem-lucht, versgemaaid gras-lucht, openhaard-lucht in de winter en de zilte zee-lucht. Deze luchtjes noem ik maar heel kinderlijk de "blije luchtjes".
   Nog weer een ander soort luchtjes zijn die waar ik eigenlijk een beetje verdrietig van word. Dat zijn luchtjes die heel sterk verband houden met een soort nostalgische hang naar dat wat er niet meer is. Heel specifiek bijvoorbeeld het zachte luchtje van een Maja-zeepje, het VIF-chocoladepudding-luchtje, het straalkachel-luchtje van op de douche gecombineerd met het ijskoude winter-luchtje buiten, en het olieverf-luchtje op een atelier. Heel simpelweg noem ik ze maar "melancholie luchtjes".
   Tot slot markeer ik dan nog even de voor mij onbekende luchtjes. Dat zijn de luchtjes die ook je neus binnen komen maar die je nog niet echt hebt kunnen plaatsen. Je hebt er nog geen geschiedenis mee. Het zijn geen luchtjes waar je brein al direct een associatie mee kan maken. Deze luchtjes moeten daarom nog eens geroken worden, soms meer dan één keer voor je ze in één van de vier bovenstaande categorieën kunt plaatsen. Daarom noem ik ze de "nog-nader-te-bepalen luchtjes".

   Al deze luchtjes zijn overal rondom ons te ruiken. Vaak zijn we echter zo druk bezig met al onze andere zintuigen dat de luchtjes het onderspit delven. Enkel die héél vieze en de héél lekkere luchtjes komen er dan nog bovenuit. Dat is jammer. Want al die luchtjes die je dan mist, omdat ze als het ware het ene neusgat in en het andere weer uitgaan, je heel veel kunnen vertellen over jezelf en de wereld om je heen. Die luchtjes geven je bergen met informatie.

   Naast alle andere zintuigelijke waarnemingen probeer ik ook de luchtjes te ontwaren op allerlei mogelijke momenten. Ik wil ervaren wat die luchtjes met mij doen. Ze horen er allemaal bij, zowel de luchtjes vanuit het hier en nu, de luchtjes als sporen uit het verleden, én de luchtjes die gelinkt gaan worden aan mogelijke nieuwe herinneringen. De overkoepelende categorie waarin alle luchtjes dan geschaard kunnen worden noem ik de "levens luchtjes".

   Nu je dit allemaal gelezen hebt, wil ik je vragen om stil te staan bij de luchtjes in jouw leven. Al die luchtjes die gekoppeld zijn aan gevoelens. Luchtjes waar je je bewust van bent, maar ook de onbewust-ervaarde luchtjes. Zou je willen leven zonder luchtjes? Zonder herinneringen aan luchtjes? 
   Ik zou dat niet willen. Al zijn er luchtjes die ik niet kan luchten of zien (dat laatste heel letterlijk), ik zou ze toch niet willen missen omdat ik ook zeker al die andere luchtjes voor geen goud zou willen missen. Luchtjes zijn heel primair in het aanraken van gevoelens. Baby's herkennen ook hun moeder aan het eigen luchtje van de moeder. Dat zijn zulke subtiele luchtjes maar zo ontzettend waardevol. Al die luchtjes die ik heb geroken maken mij tot wie ik nu ben. Misschien ben ik wel een luchtjesfan.

   Maar goed, om een lang verhaal kort te maken; steek je neus eens wat bewuster in de wereld om je heen. Niet zozeer in andersmans zaken maar in de lucht om je heen. Besef je dat het zinnetje "daar zit een luchtje aan" in dit geval ook een heel andere betekenis kan krijgen. Overal zitten namelijk luchtjes aan en die hoeven niet te stinken. En stuk voor stuk zijn al die luchtjes, zelfs de stinkende, waardevol.


Reacties

Populaire posts van deze blog

~

If dreams could be real
You'd live
We'd walk in the park, smiling
But spring's here again
And you're not

Een kaarsje branden

Ik brand vaak nog wel eens een kaarsje in een kerk als ik in het buitenland ben. Niet omdat ik gelovig ben, maar omdat het zo'n mooi symbolisch gebaar is: een herdenkingslichtje. De warmte van het terugdenken aan iemand die je dierbaar is en wie je bent kwijtgeraakt, het licht van de liefde die je samen hebt gedeeld, de geborgenheid, de kwetsbaarheid, maar ook de vergankelijkheid. Een kaarsje blijft ook niet eeuwig branden. Zelfs herinneringen vervagen met de tijd. Specifieke dingen: een geur, de kleur van een stem, dagelijkse dingen die we in het leven allemaal voor lief nemen... Wat wel blijft is de liefde en de pijn van het gemis. Het hart onthoudt zoveel meer dan het hoofd.

Met mijn hoofd stuur ik steeds weer mijn hand aan een kaarsje aan te steken voor mijn moeder Tine († 5 februari 1992), mijn opa Piet Greep († 3 november 1994) en oma Jo Greep († 2 februari 1995). Het kaarsje brandt ook voor andere dierbaren die helaas niet meer bij me zijn, maar zeker ook brandt het voor d…

The hurt

the fire, the burn
the scars you left on my heart
unable to turn away from the truth
the hurt

let me run, set me free
I'm dying here
not being the one you hoped me to be

I fear so I flee
see me failing, falling
braised knees & scraped knuckles

Not so pretty now, or am I?